مقصود از [ مسانّ ] شتران ثنايا و بيشتر از آن را گويند و شتر ثنيّه به آن گويند كه سنّش شش يا بيشتر از آن باشد . مرحوم مصنف در برخى از كلماتش فرموده شتر مسنّه عبارت است از شتر از شش ساله تا وقتى كه وصف [ بازل عامها ] بوى اطلاق مىشود و آن زمانى است كه نه سالش تمام شده و وارد ده سال مىشود . و بعد از [ او مائتا بقرة ] مىفرماين : مقصود حيوانى است كه اسم [ بقره ] بر آن صادق باشد ، بنابراين بچه گاوى كه اسم مزبور به آن اطلاق نمىشود كافى نيست . و در دنبال [ ثوبان من يرود اليمين ] مىفرماين : اين قيد توضيحى است چه آنكه حلّه كمتر از دو جامه نميباشد چنانچه جوهرى آورده است : حلّه عبارت است از ازار و رداء و نام حلّه هرگز اطلاق نميشود مگر آنكه دو ثوب و دو جامه منظور نظر باشند . و بهرتقدير در حلّه شرط است كه اسم ثوب صادق باشد بنابراين مجرّد سترعورت و پوشش كفايت نمىكند . و بعد از [ او الف شاة ] مىفرماين : مقصود حيوانى است كه اسم [ شاة ] بر آن صادق باشد . و در دنبال [ او الف دينار ] مىافزايند : و در دنبال [ و تستأدى دية العمد فى سنة واحدة ] مىفرماين : تأخير ديه از يكسال جايز نيست مگر آنكه خود مستحق راضى به آن باشد و از آن طرف بر وى لازم نيست قبل از تمام شدن سال آن را بپردازد